Ik kom er niet uit!

Ik móet hier weg! De omgeving, dit land, de mensen; het benauwdt me!
Steeds weer, steeds meer, denk ik aan wat ik werkelijk wil, kom ik achter de ware reden waarom ik 'indommelde'.
Maar hoe? Werk krijg ik nooit zomaar, zeker niet in Engeland, zéker niet in London!
Ik moet hard, héél hard aan het werk, wil ik dingen kunnen verwezelijken. Maar nógharder moet ik het vólhouden; nóóit opgeven!
En dat laatste, dáár schort het aan! Als ik het al niet kan opbrengen om elke dag minstens een uur keyboardste spelen, eruit te gaan om klanten te werven voor mijn bussines, en Sam een aantal keren per dag te laten lopen, hem nu zelfs al bijna een week ergens anders heb omdat ik verkouden, en daardoor te belabberd ben om er voor 12 uur uit te komen; hoe moet ik dan mijn dromen waarmaken?