Misschien wel, omdat er vrijdag een oude kennis van mijn ouders langskwam: J. Hij vertelde dat hij na 35 jaar gescheiden was van D. en nu een nieuwe vrouw, in Gambia (?), had. Zijn dochter, R. was nog steeds stewardess.
En hij was nu tijdelijk in Groningen, omdat hij afspraken had in het ziekenhuis, wegens onderzoek, en meerdere gezondheidsdingen/problemen.
Wat een leven!
En dat terwijl hij vroeger, samen met een paar andere vrienden van mijn ouders, een enorme vrijbuiter was; altijd op pad, 'zwervend' over de wereld, bezig met handel en dingen belevend, waar een ander alleen maar over leest!
'On The Road' in real life, zeg maar...
En hier zit ik: In een rijtjeshuis, tussen de burgerlijke, rechtse tuinkabouters in.
Gevangen in een ziek, gehandicapt lichaam, daardoor beperkt om te gaan en staan waar ik wil. 
Ik heb gister een aflevering gezien van Oprah Winfrey, waarin 2 mannen kwamen die een ongeluk hadden gehad, en ziek waren geweest, en nu gehandicapt waren.
En die hadden hun grenzen verlegd hadden en marathons gelopen hadden, en meer van die dingen gedaan hadden.
Maar alleen al, doordat ik niet de sociale vaardigheden heb, die anderen wel hebben, zal het over de wereld reizen niet voor mij weggelegd zijn, vrees ik....
IK WIL HIER WEEEEEEEEEEEEG!
1 reacties:
Het gevangen zijn in je lichaam en in een absoluut-niet-spannend-leven ken ik maar al te goed. En mensen kunnen roepen dat je kunt wat je wilt, helaas is dat niet (altijd) de realiteit.
Een reactie posten